تعلیم وتربیه درافغانستان

تعلیم یعنی فراگیری علوم وآموختن دررشته های مختلف، اما تربیه یعنی ایجادتغیرات مطلوب در رفتار وشخصیت آدمها برای رسیدن یک زنده گی کامل می باشد.

تعلیم وتربیه درهرکشوری بزرگترین انتقال دهنده فرهنگ، تمدن، تاریخ وعلم ودانش ازیک نسلی به نسلی دیگرمیباشد. آنچه که ازدانش بشر درگذرتاریخ برای نسل های بعدی باقی مانده همه درسایه تعلیم وتربیه بوده وخواهدبود. درجامعه مدرن امروز هیچ کتله ای انسانی راتهی ازعلم ودانش نمی توان تصورکرد. وهیچ جامعه ای انسانی نمی تواند بدورازتعلیم تعلیم تحول نمایند.

امروزه روش های تعلیم وتعلم خود به یک دانش پیشرفته تبدیل گردیده وعلوم تربیتی نقش اصلی درتغییر وتحول مدرنیزه کردن سیستم آموزشی دارد. به همین دلیل درکشورهای پیشرفته هزاران نفرکه دارای درجه دکتورا درعلوم تربیتی هستند، سال هاروی یک سیستم باکیفیت آموزشی تحقیق مینمایند تا ازین طریق بتوانند راه بهتریادگیری را فراهم نمایند.

سیستم تعلیم وتربیه درافغانستان که دردهه چهل طرح ریزی شده بود همان سیستم آموزشی بدون کدام تغییر چندین دهه ادامه پیداکرد.وباگذرزمان روز به روز ازکاروان جهانی تعلیم وتربیه عقب ماند واین فاصله زمانی زیادشدکه آتش جنگ ناشی ازاشغال افغانستان توسط مزدوران خارجی بنام طالب رخ داد. وجنگ های داخلی سیستم آموزشی افغانستان را به نقطه صفر رساند.

پس ازسقوط طالبان وجاگزینی نظام دموکراسی دراین کشورگسترش تعلیم وتربیه به عنوان یک ضرورت اصلی مطرح گردید. نیازجامعه افغانی درموردتعلیم وتربیه به حدی زیاد بود که دولت افغانستان را ازپاسخگوی درمقابل این همه تقاضاعاجزساخت. ودولت به ناچار بافعال سازی همان سیستم آموزشی قبلی آمار مکاتب ومتعلمین رابالابرد.تاازین طریق بتواند تاحدی به نیازهای مردم مظلوم وستم دیده افغانستان پاسخی گفته باشد.

اما با آن هم باتوجه به روندی رشدی که درراستای تعلیم وتربیه درافغانستان شکل گرفت، سوزاندن مکاتب خطری دیگری بود که همه روزه ده ها باب مکتب به آتش کشانده شده وصدها معلم ومتعلم را به قتل رساندند. وهزاران طفل رادرسایه تهدید وارغاب مجبوربه ترک مکتب نمودند.

وامیدبرآنست که با آمدن صلح سرتاسری درافغانستان به تمام این معضلات نقطه پایان داده شده و هرشخص بتواند به شکل عادی به زنده گی خودادامه دهد.

مقالات جامعه شناسی...